W 2008 roku Chrysler LLC wprowadził pojazd o nazwie Dodge Trazo C1.8. Był to kompaktowy czterodrzwiowy sedan, który nie był niczym innym niż pierwszym modelem Nissan Tiida po zmianie znaczka.
Dodge Trazo C1.8 stał się pierwszym owocem joint venture podpisanego między Nissanem a Chryslerem w styczniu 2008 roku. Samochód został zaprezentowany na Salonie Samochodowym w São Paulo w 2008 roku i stał się pierwszym sedanem Dodge’a dla kluczowych rynków Ameryki Łacińskiej.
Pojazd został specjalnie opracowany dla Brazylii i Meksyku, aby marka Dodge natychmiast uzyskała dostęp do dynamicznie rosnącego segmentu tanich samochodów kompaktowych. Pomysł polegał na wprowadzeniu mniejszych, bardziej oszczędnych pojazdów na lukratywne rynki amerykańskie w celu walki z eskalującym kryzysem paliwowym.
Trazo C1.8 był napędzany silnikiem benzynowym 1.8 litra, 16-zaworowym DOHC R4. Jednostka ta mogła pracować na etanolu E100, co było kluczowe dla brazylijskiego rynku, gdzie kierowcy preferują paliwo produkowane lokalnie.
Silnik MR18DE generował do 126 KM. Samochód oferowano z dość podstawowym wyposażeniem, które obejmowało klimatyzację, wspomaganie kierownicy, radio oraz wybór między pięciobiegową skrzynią manualną a sześciobiegową automatyczną.
Wymiary Dodge’a Trazo były identyczne jak Nissana Tiida sprzedawanego w innych krajach: długość wynosiła 447,5 cm, szerokość – 168,5 cm, a rozstaw osi – 260,0 cm. Pojemność bagażnika wynosiła 390 litrów.
Pod względem wizualnym Dodge Trazo był niemal identyczny z sedanem Nissan Tiida. Jedyną rzeczywistą różnicą w stosunku do modelu bazowego były znaczki TRAZO.
Po debiucie na Salonie Samochodowym w São Paulo w 2008 roku projekt został anulowany.
Dodge Trazo C1.8 był częścią szerszego porozumienia o dzieleniu produktów między Chryslerem a Nissanem, które zostało zawieszone, a później całkowicie upadło z powodu niekorzystnych warunków ekonomicznych i trudności finansowych obu firm pod koniec pierwszej dekady XXI wieku.
Kilka miesięcy po prezentacji obie firmy ogłosiły zakończenie współpracy, nie podając szczegółowych wyjaśnień.
Chrysler przechodził wówczas trudny okres ekonomiczny, ale nadal dysponował wystarczającym wsparciem logistycznym do wprowadzenia przyszłych modeli na rynek.
Współpraca z Nissanem wydawała się najbardziej oczywistym i najszybszym sposobem na pokonanie kryzysu.
