W 1999 roku pojawił się GG Duetto – ekstremalnie rzadki motocykl z nierozłącznym wózkiem bocznym, zbudowany w Szwajcarii. Powstało zaledwie 30 egzemplarzy. W połowie lat 90. maszyna kosztowała około 50 000 dolarów, co odpowiada ponad 109 000 dolarów w dzisiejszych pieniądzach.
Nowy model sprzedawany był wyłącznie w Europie i Japonii. Produkcja trwała tylko pięć lat – od 1994 do 1999 roku. Te pojazdy rzadko pojawiają się na rynku, a prezentowany egzemplarz uważany jest za jeden z najlepiej zachowanych.
GG Duetto należy do maszyn, które trudno zaklasyfikować. Został stworzony przez niewielką szwajcarską firmę inżynieryjną, która w zasadzie na nowo przemyślała koncepcję motocykla z wózkiem bocznym, stosując legendarne szwajcarskie dążenie do perfekcji.
Firma Grüter + Gut Motorradtechnik GmbH została założona 1 maja 1983 roku w kantonie Lucerna przez Waltera Grütera i Daniela Guta. Obaj byli zapalonymi motocyklistami. Początkowo firma sprzedawała i serwisowała motocykle Moto Guzzi i Ducati, a w 1985 roku dodała do oferty BMW.
W 1986 roku firmę spotkała tragedia – Daniel Gut zginął w wypadku motocykla z wózkiem bocznym. Grüter, wykształcony inżynier mechanik, postanowił kontynuować działalność samodzielnie, pozostawiając nazwisko partnera w nazwie firmy jako wyraz szacunku. Z czasem przedsiębiorstwo przekształciło się z dealera w pełnowymiarowy warsztat z własnymi możliwościami produkcyjnymi. Firma zasłynęła szczególnie z wysokiej jakości części do motocykli Moto Guzzi.
Grüter nie chciał jednak ograniczać się do modyfikacji cudzych konstrukcji. Już w 1986 roku rozpoczął prace nad zupełnie nowym typem motocykla z wózkiem bocznym. Po wielu latach rozwoju, testów i udoskonaleń, w 1994 roku zadebiutował seryjny GG Duetto.
GG Duetto był specjalnie zaprojektowanym trzykołowcem, w którym motocykl i wózek boczny tworzyły jedną, nierozłączną całość. Maszyna sprzedawana była wyłącznie w pełni zmontowana i pomimo szerokiego wykorzystania komponentów BMW nigdy nie była oficjalnie uważana za model tej marki.
Po przeanalizowaniu rynku Grüter wybrał na bazę model BMW K1100LT. Jego rzędowy silnik czterocylindrowy o pojemności 1092 cm³ miał chłodzenie cieczą, dwa wałki rozrządu w głowicy i elektroniczny wtrysk paliwa. Generował 100 KM przy 7500 obr./min oraz około 107 Nm momentu obrotowego przy 5500 obr./min.
Silnik współpracował z pięciobiegową skrzynią biegów, suchym sprzęgłem i wałem napędowym. Za dopłatą można było zamówić czterobiegową skrzynię z biegiem wstecznym – bardzo przydatną funkcję w maszynie ważącej na sucho 410 kg.
Silnik i układ napędowy pozostały w dużej mierze identyczne jak w standardowym K1100LT. Zdemontowano widelec, koła i elementy nadwozia. W ich miejsce Grüter opracował układ kierowniczy hub-center ze jednostronnym aluminiowym wahaczem z przodu.
W tym rozwiązaniu oś skrętu znajduje się wewnątrz piasty koła, a nie nad nim jak w klasycznym motocyklu. Dla pojazdu z wózkiem bocznym, który stale pracuje pod niesymetrycznym obciążeniem, było to wyjątkowo przemyślane rozwiązanie. Zawieszenie przednie obsługiwał w pełni regulowany amortyzator WP z oddzielnym zbiornikiem.
Na szczególną uwagę zasługuje hamulec przedni. Był to ośmiotłoczkowy zacisk frezowany przez GG z pełnego bloku aluminium, współpracujący z dużą wentylowaną tarczą. Wszystkie trzy koła wyposażono w ABS – prawdziwą rzadkość w motocyklach z wózkiem w połowie lat 90.
Koła wykonano na zamówienie w Marchesini według specyfikacji GG. Przednie i wózkowe miały rozmiar 6×14 cali, tylne 6×15 cali. Ponieważ Duetto nie przechyla się w zakrętach, zastosowano opony samochodowe o płaskim profilu: 185/50R14 z przodu i na wózku oraz 195/50R15 z tyłu.
Dużą uwagę poświęcono rozkładowi mas. Zbiornik paliwa oraz akumulator przeniesiono za koło wózka bocznego. Pozwoliło to obniżyć środek ciężkości i poprawić wyważenie pojazdu.
Nadwozie wykonano z laminatu szklanego. Wszystkie śruby zostały ukryte pod panelami. Część motocyklowa otrzymała półowiewkę oraz dekoracyjny zbiornik paliwa ze schowkiem zamykanym na klucz. Karoseria wózka bocznego z charakterystycznymi poziomymi szczelinami wentylacyjnymi na bokach przypominała Ferrari Testarossa.
Wnętrze wózka bocznego bardziej przypominało kabinę luksusowego samochodu niż typową „przyczepkę”. Wejście odbywało się przez duże, elektrycznie otwierane klapę. W środku znajdował się komfortowy fotel BMW, wykładzina dywanowa oraz elektrycznie regulowana szyba zapożyczona z K1100LT. Opcjonalnie można było zamówić radio lub odtwarzacz CD.
Między 1994 a 1999 rokiem zbudowano tylko 30 egzemplarzy GG Duetto, wszystkie sprzedane w Europie i Japonii. Cena wynosiła 59 650 franków szwajcarskich – około 50 000 dolarów ówczesnych, co plasowało Duetto w tej samej lidze cenowej co egzotyczne samochody.
Gdy Cycle World testował jedyny egzemplarz, który trafił do Ameryki Północnej w sierpniu 1996 roku, dziennikarze opisali go jako prawdopodobnie najbardziej technicznie zaawansowany i ekskluzywny trójkołowy pojazd na świecie. Motocykl był tymczasowo w salonie Ride West BMW w Seattle, po czym wrócił do Europy.
Sukces Duetto sprawił, że GG Motorradtechnik stało się znane daleko poza granicami Szwajcarii. Doprowadziło to później do kontraktu z BMW Szwajcaria na przerobienie 600 motocykli dla armii szwajcarskiej w latach 2001–2003. GG stało się również jedynym niezależnym producentem pojazdów na świecie, który otrzymywał silniki bezpośrednio z fabryki BMW.
Później Grüter stworzył modele GG Spartaco, GG Cruso oraz czterokołowy GG Quad. Jednak to Duetto pozostaje najbardziej znanym projektem firmy – dowodem na to, co się dzieje, gdy utalentowany szwajcarski inżynier uzna, że konwencjonalne wózki boczne po prostu nie są wystarczająco dobre i zaczyna projekt od czystej kartki.
Prezentowany egzemplarz z 1999 roku w kolorze żółtym jest jednym z 30 wyprodukowanych. Posiada zintegrowaną półowiewkę z prostokątnym reflektorem, przyciemnianą szybę, lusterka zintegrowane z kierunkowskazami, dekoracyjny zbiornik paliwa ze schowkiem, dodatkową skrzynię między motocyklem a wózkiem, dwuosobowe siodełko oraz składane podnóżki dla pasażera.
Przednie zawieszenie oparte jest na jednostronnym odlewanym wahaczu aluminiowym z układem kierowniczym hub-center i w pełni regulowanym amortyzatorze WP. Z tyłu zachowano charakterystyczny system BMW Paralever. Hamulce to specjalny ośmiotłoczkowy zacisk GG z przodu oraz dwutłoczkowe zaciski Brembo na tylnym kole i wózku. Wszystkie trzy koła mają ABS.
Kute, trójramienne felgi Marchesini obecnie wyposażone są w opony Yokohama A539 z datą produkcji 2016.
